Strony

wtorek, 5 lipca 2011

Marek Aureliusz - ROZMYŚLANIA


      KSIĘGA PIERWSZA
2. Dobremu imieniu ojca i pamięci o nim- umiłowanie skromności i charakter męski.
3. Matce- ducha pobożności i dobroczynności... Nadto sposób życia prosty, daleki od zbytku ludzi bogatych.
4 .Pradziadowi- żem do szkoły publicznej nie chodził, lecz miał dobrych nauczycieli w domu, i nabycie przeświadczenia, że powinno się na to nie żałować grosza.
5. Wychowawcy- ...I wytrwałość w trudach, i oprzestawanie na małym, przykładanie ręki do pracy i niezajmowanie się zbyt wielu sprawami naraz. I nieprzystępność dla potwarzy.
6. Diognetowi- wstręt do błahostek. I brak wiary w to, co mówią czarodzieje i kuglarze ... i niechęć do zajmowania się podobnymi głupstwami...I spoufalenie się z filozofią,...I sztukę pisania dialogów we wczesnej młodości. I umiłowanie łoża prostego, okrytego skórą, i tego wszystkiego, co zaleca helleński sposób życia...
9. Sekstusowi- ducha życzliwości...
10. Aleksandrowi, gramatykowi- niechęć do ganienia innych...
13. Katulusowi- nie lekceważyć żalów przyjaciół...
14. Bratu memu Sewerowi- miłość rodziny, prawdy i sprawiedliwości...
15. Maksymowi- opanowanie siebie samego i nietracenie przy niczym głowy. I pogodę ducha... I charakter zrównoważony, łagodność w
parze z powagą. I wypełnianie obowiązków bez narzekania....I ducha dobroczynności, i skłonność do przebaczania, i prawdomówność. I wzór człowieka idącego raczej prostą drogą niż takiego, który wraca na prostą drogę...
16. Ojcu- łagodność i niewzruszone trwanie przy sądzie wydanym po dokładnej rozwadze. ...I sztukę utrzymywania przy sobie przyjaciół... ...Przystałoby do niego to, co opowiadają o Sokratesie...
17. Bogom- że miałem dobrych dziadków, dobrych rodziców, dobrą siostrę, dobrych nauczycieli, dobrych domowników, krewnych, przyjaciół, prawie wszystkich. I że wobec nikogo z nich nie posunąłem się aż do obrazy... Życzliwość to zaś bogów, że nie nastąpił taki zbieg okoliczności, który by prawdopodobnie mię tą winą obarczył. I to, żem nie nazbyt długo się chował u kochanki dziadka. I żem niewinność młodości ocalił.
Wśród Kwadów nad Granem

KSIĘGA DRUGA
1. Zaczynając dzień, powiedz sobie: zetknę się z ludźmi natrętnymi, niewdzięcznymi, zuchwałymi, podstępnymi, złośliwymi, niespołecznymi. Wszystkie te wady powstały u nich z powodu braku rozeznania złego i dobrego. Mnie zaś, którym zbadał naturę dobra, że jest piękne, i zła, że jest brzydkie, i naturę człowieka grzeszącego, że jest mi pokrewnym, nie dlatego że ma w sobie krew i pochodzenie to samo, ale że ma i rozsądek, i boski pierwiastek, nikt nie może wyrządzić nic złego. Nikt mnie bowiem nie uwikła w brzydotę. Nie mogę też czuć gniewu wobec krewnego ani go nienawidzić. Zrodziliśmy się bowiem do wspólnej pracy, tak jak nogi, jak ręce, jak brwi, jak rzędy zębów górnych i dolnych. Wzajemne więc szkodzenie sobie jest przeciwne naturze, wzajemnym zaś szkodzeniem jest uczucie gniewu i nienawiści...
5. Każdej chwili usilnie dbaj o to, jako Rzymianin i jako mężczyzna, byś, co masz właśnie pod ręką, to załatwił z pełną, a nie udaną godnością i miłością, i swobodą, i zachowaniem sprawiedliwości i byś zapewnił sobie niezależność od wszelkich innych myśli. Zapewnisz zaś ją sobie, jeżeli będziesz każdą pracę wykonywał jakoby ostatnią w życiu, tak by była wolna od wszelkiej nierozwagi i rażącej niezgody z nakazami rozumu, i od obłudy, i samolubstwa, iniezadowolenia z losu...
12. Jak wszystko znika szybko: w świecie sami ludzie, w czasie i wspomnienie o nich!...
17. Długość życia ludzkiego- to punkcik, istota- płynna, spostrzeganie- niejasne, zespół całego ciała- to zgnilizna, dusza- wir, los- to zagadka, sława- rzecz niepewna....Cóż więc może posłużyć za ostoję? Tylko jedno: filozofia.
W Karnuntum 
KSIĘGA TRZECIA
5. Nie działaj nigdy pod przymusem ani wbrew dobru publicznemu, ani bez rozwagi, ani w wewnętrznej rozterce. A myśl niech będzie prosta, bez sztucznych dodatków. Nie bądź ani gadatliwym, ani nie zajmuj się od razu zbyt wielu sprawami.

KSIĘGA CZWARTA
2. Nie czyń nic bez rozwagi, lecz tylko według zasady dobrze obmyślanej.
13. Masz rozum?- Mam.- Czemuż więc z niego nie korzystasz?
KSIĘGA SZÓSTA
24. Aleksander Macedoński i jego poganiacz mułów po śmierci ten sam los osiągnęli.
51. Człowiek ambitny widzi swe dobro w działalności ludzi innych, miłujący rozkosz- we własnym popędzie, człowiek mądry- we własnym działaniu.
KSIĘGA ÓSMA
59. Ludzie istnieją dla siebie wzajemnie. Albo ich więc pouczaj, albo znoś.
KSIĘGA JEDENASTA
10. Żadna natura nie jest niższa od sztuki. Sztuki bowiem są naśladownictwem natury.
6. Najlepszym sposobem obrony jest nie odpłacać pięknym za nadobne.

Brak komentarzy: